مقالته عند ورود مسلم بن عقيل عليه السلام بالكوفة ثمّ أقبل مسلم حتّى دخل الكوفة « 1 » ، فنزل دار المختار بن أبي عبيد - « 2 » وهي الّتي تدعى اليوم دار مسلم بن المسيّب « 2 » - وأقبلت الشّيعة تختلف إليه ، فلمّا اجتمعت إليه جماعة منهم‌قرأ عليهم كتاب حسين ، فأخذوا يبكون . فقام عابس بن أبي شبيب الشّاكريّ ، فحمد اللَّه وأثنى عليه ، « 3 » ثمّ قال « 3 » : أمّا بعد ، فإنِّي

--> - آزمودم مرگ من در زندگى است * چون رهم زين زندگى پايندگى است » سپس بر لشگر كوفه حمله كرد ، ومن مىگويم : گويا حسان بن ثابت دربارهء أو سروده است : « نيزه‌ها را به گلو جاى دهد * جاى خودش سر خود باز نهد نيزه‌ها چون به تنش در گيرد * زره از پاكى دعنصر گيرد گويد اى أسب شكيبا ! ز سنان * نخورى زخم يلي شد ويران » شاعر عجم گفته است : « جوشن زبر گرفت كه ما هم نه ماهيم * مغفر ز سر فكند كه بازم نيم خروس بي خُود بي زره به در آمد كه مرگ را * دربر برهنه مىكشم اينك چه نو عروس » راوي گويد : أو را ديدم كه بيش از دويست تن از لشگر را عقب مىراند وسپس گرداگردش را گرفتند وشهيدش كردند ( رحمة اللَّه عليه ) . مرا خوش آيد كه به اين دو بيت أو را نوحه خوانى كنم : « درون وبرون زره خوش يلي بد * به آوارگان شبان مصدري بد ز فحشا در زير جامه نداشت * نكو منظر وپارسا مأزرى بد » « السّلام عليك يا عابس بن أبي شبيب الشّاكريّ ، أشهد أنّك مضيتَ على ما مضى عليه البدريّون والمجاهدون في سبيل اللَّه . » كمره اى ، ترجمهء نفثة المصدور ، / 328 - 330 عابس از شخصيت‌هاىبارز شيعه است . أو شخصيتى مدير ، ارجمند ، شجاع ، سخنور ، وزاهدى شب‌زنده‌دار بود واز نظر پاكى ، خلوص ، قهرمانى وشورانگيزى از بزرگ‌ترين انقلابيون به حساب مىآيد . با درنظر گرفتن سخنان أو با مسلم بن عقيل ، چنين به نظر مىرسد كه شخصي محتاط ودقيق ونامطمئن از مردم بوده است ، ولى با اين همه ودر حقيقت أو شخصي بااراده در جهت انقلاب بوده است . عابس شخصيتى برجسته واز اهالى كوفه بوده است . هاشم‌زاده ، ترجمهء أنصار الحسين ، / 93 ، 94 ( 1 ) - [ أضاف في نفس المهموم والعيون : وذلك لخمس خلون من شوّال كما في مروج الذّهب ] . ( 2 - 2 ) [ لم يرد في نفس المهموم والعيون ] . ( 3 ) ( 3 ) [ نفس المهموم : فقال ] .